De straat ligt erbij alsof iemand de lantaarnpaal heeft uitgezet. Donker, koud en zwart‑wit. Behalve dat ene achterlicht dat fel rood knippert. Een stem – zwaar en vlak – stijgt op uit de voegen van de bevroren straattegels. Maar de beste man zingt niets dat je niet goed zou kunnen volgen. De camera zoomt langzaam uit. Een soundtrack dient zich aan. Je herkent het onmiddellijk. Het is de nieuwe IST IST die door de huiskamer snijdt. Wat gaat het worden? Loopt de relatie stuk of blijven we vrienden? Ik hou de adem in.

Jawel! Dit is DAGGER! IST IST op z’n scherpst: duister en recht voor z’n raap. De band houdt vast aan de koele baritonstem en het typische basgeluid en gooit er nog wat meer sfeer tegenaan. De nummers lijken dit keer te zijn ontworpen om elkaar snel op te volgen. Alsof je door de kamers van hetzelfde gebouw rent: elk nummer heeft een andere temperatuur, maar het is nog steeds dezelfde architectuur. De liedjes lijken daardoor op korte, felle flitsen in een film zonder overbodige scènes. Daarbij blijven de heren hun postpunk‑wortels trouw – vind ik fijn – maar ze durven ook meer emotionele helderheid te tonen. Alsof ze hun eigen muren verder willen openbreken.

Of ik de liedjes op DAGGER beter vind dan het vorige werk? Dat valt nog wel te bezien. Het album is immers net verschenen. Maar onder hun ogenschijnlijk ‘simpele’ post‑post‑postpunk‑aanpak gaan vaak de leukste melodietjes schuil.

Het duurt alleen even voordat ze ontdooien.

Het nieuwe album kent ook een exclusieve uitvoering en is alleen via de website van de band verkrijgbaar. Het bevat remixen  en audiocommentaar over het maken van dit album.

TRACKS:

I Am the Fear (2:48)
Makes No Difference (3:22)
Warning Signs (2:51)
Burning (3:00)
The Echo (3:05)
Encouragement (4:37)
I Remember Everything (3:33)
Obligations (2:40)
Song for Someone (3:02)
Ambition (3:00)

Totaal:  31:58

PERSONEEL:

Adam Houghton

Joel Kay

Andy Keating

Mat Peters