Skyforger draait volledig om Ilmarinen, de smid die in de Finse mythologie de Sampo smeedt, een magisch object dat voorspoed brengt. Maar Ilmarinen is niet zomaar een ambachtsman; hij is de schepper van de hemelkoepel. Vaak afgebeeld als een molen, kan dit object uit het niets graan, zout en goud malen, wat de eigenaar eeuwige rijkdom en geluk zal brengen.

En natuurlijk… hele mooie muziek!

En zo geschiedde het. Elke noot is een vonk, elke frase is een hamerklap die een oud verhaal opnieuw vormgeeft. Er wordt zelfs beweerd dat Tomi niet reist zoals gewone mensen doen. En waar hij ook verschijnt, hij zal niemand ontzien. Want één lage grom of een melodie die klinkt als een roeispaan die het water splijt, en de notoire onruststoker zakt geheid centimeters diep in de modder. In een wereld waar de wind de lang vergeten namen fluistert en waar de meren schitteren in het maanlicht, kent hij dan ook elke geest bij de voornaam. Maar de eeuwenoude boom is zijn favoriet. Als je geluk hebt, zie je hem daar.

Wacht… ik zet de hoes even tegen de muur.

En het wonderlijke is: zodra hij een simpele woonkamer binnenstapt, gebeurt precies hetzelfde. De geesten van de meren en wouden moeten hem welhaast zijn gevolgd om zich daarna – bijna onzichtbaar – in alle hoeken en gaten van de kamer te nestelen. Ze willen natuurlijk ruimte maken voor het aambeeld van Ilmarinen. Ik heb ze wel door.

Maar we mogen de mythische kring rondom Tomi én de muzikale raad van de Wijze Ouden zeker niet vergeten te vermelden. Esa Holopainen en Tomi Koivusaari slaan elk met hun eigen unieke en elementaire kracht op het gloeiende metaal. De één melodieus en helder, de ander donker en ruw. En terwijl Niclas Etelävuori de diepte van de meren laat resoneren, doet Santeri Kallio de melodieën oplichten als vrolijke vuurvliegjes. Last but not least, Jan Rechberger is de altijd aanwezige tijdbewaker en heer en meester van de snelle tempowisselingen. Zijn ritmes lijken wel een beetje op de voetstappen van de entiteiten die hier al een tijdje rondwaren. De geluiden die ik soms op zolder hoor, liegen er in elk geval niet om.

Maar wat een opener. Wat een passie. Wat een schoonheid. En niet alleen “Sampo” is ijzersterk, ook de andere liedjes op Skyforger variëren van fascinerend tot adembenemend. De plaat heeft zelfs hier en daar een Katatonia-vibe. Super!

Ja, zo hoor ik Amorphis het liefst.

TRACKS:

1. Sampo
2. Silver Bride
3. From the Heaven of My Heart
4. Sky Is Mine
5. Majestic Beast
6. My Sun
7. Highest Star
8.  Skyforger
9. Course of Fate
10. From Earth I Rose
11. Godlike Machine *
12. Separated *

Totale tijdsduur: 47:42 (57:17)

*Bonustracks