De meeste bands veranderen en gaan met hun tijd mee, maar slechts enkele weten hun oorspronkelijke contouren in de loop der jaren te verstevigen. En Interpol is zo’n band. Ook de nieuwe nummers hebben dat onmiskenbare karakter van strakke, melancholische en onderkoelde postpunk. Toch schuilt er een hernieuwde nervositeit onder het oppervlak. Het New Yorkse collectief bevindt zich duidelijk in een andere levensfase en ik hoor wederom die pure bevlogenheid die zo kenmerkend was voor Turn On the Bright Lights (2002), Antics (2004) en Our Love to Admire (2007).

En 2010. Ik ben namelijk zo’n buitenbeentje dat Interpol gewoon erg mooi vind en daar doet mij dit nieuwe album op sommige momenten ook zeker aan denken.

Maar wat This Mirror Weighs a Ton vooral zo aantrekkelijk maakt, is dat de plaat niet geforceerd probeert te verrassen of te imponeren. Het album streeft juist naar verdieping. Interpol klinkt hier als een formatie die de afgelopen jaren haar eigen schaduw grondig heeft geanalyseerd en de oude, vertrouwde vormen met veel liefde opnieuw heeft ingekleurd. Je hoort de geschiedenis, maar je voelt de beweging.

Het is daarom ontzettend goed om te horen dat Paul Banks met dat karakteristieke barstje in zijn stem en zijn mannen nog altijd springlevend zijn. En het is nog leuker om te weten dat Brandon Curtis en Brad Truax nu officieel bij de band horen. Bovendien nam Interpol deze plaat – voor het eerst in ruim tien jaar – weer in haar eigen stad New York op.

Geen wonder dat de heren nu eindelijk klinken alsof ze weer thuis zijn.

⭐⭐⭐⭐

TRACKS:

This Mirror Weighs a Ton (5:12)
See Out Loud (4:56)
Iron City (4:10)
Wounded Soldier (4:11)
Wings on Fire (4:15)
Ever the Actor (4:53)
So Rides the Reindeer (4:16)
Darling Thoughts (3:23)
Wake Up (4:05)
Enemy (4:37)
Bird and the Serpent (5:48)
Sudden (3:41)

Totale tijdsduur: 53:27
Label: Partisan

PERSONEEL:

Paul Banks – Zang en slaggitaar (en live/studio-activiteiten)
Daniel Kessler – Leadgitaar en achtergrondzang
Samuel Fogarino – Drums
Brandon Curtis – Toetsen en achtergrondzang
Brad Truax – Basgitaar