ECLIPSE

Hoe Amorphis met Eclipse de tijd spleet

In een doodstille huiskamer klinkt het alsof ze door een scheur in de tijd naar binnen zijn gevallen. Vergeten, maar nooit echt verdwenen, laten de mannen van Amorphis plotseling hun ijzingwekkende stemmen door de speakers rollen.

Het is bewonderenswaardig hoe de band, als een groep mythische wevers, draden van melancholie en agressie tot een veelkleurig tapijt weet te knopen. Op Eclipse doet de klank van de vocalen er echter minder toe dan hun rol. Ze zijn organisch verweven in het grotere geheel en weten precies wanneer ze vuur moeten spuwen en wanneer ze water moeten laten stromen.

Natuurlijk vormt de songwriting het fundament. Een goede mix van progressieve metal, folkelementen en sfeervolle tussenstukjes – inclusief de karakteristieke keyboards – is precies waar het hart sneller van gaat kloppen. Amorphis slaagt er bovendien in om venijn in een aanstekelijke popsong met een ruig randje te hijsen. Dat alles op zijn plek valt, komt niet in de laatste plaats door de komst van Tomi Joutsen. Alles valt of staat immers bij de zanger. Hij is de held die zowel in beeld als geluid het volledige verhaal van Kullervo kan dragen.

Het ziet ernaar uit dat Väinämöinen eindelijk zijn boodschapper heeft gestuurd.

TRACKS:

Two Moons (3:22)
House of Sleep (4:10)
Leaves Scar (3:38)
Born from Fire (3:59)
Under a Soil and Black Stone (4:13)
Perkele (The God of Fire) (3:31)
The Smoke (3:39)
Same Flesh (4:40)
Brother Moon (4:47)
Empty Opening (5:48)
Stone Woman * (3:35)


Totale tijdsduur: 41:47 (45:22)

*Bonustracks