Een, twee, drie… nee, na bijna negen jaar stilte komt Junius terug met Sotera. En hoe! Het is hun eerste langspeler sinds Eternal Rituals for the Accretion of Light uit 2017, en de vierde in totaal. Ook deze plaat is geproduceerd door frontman Joseph E. Martinez, samen met Tom Syrowski (o.a. Mastodon).
De albumtitel Sotera (Grieks voor ‘redster’) vertelt ons het verhaal al op voorhand. Na jaren waarin Martinez het project grotendeels alleen overeind hield, is Junius voor deze plaat getransformeerd tot een hechte, actieve vijfmansformatie die weer samen repeteert en schrijft. De band omschrijft dit project dan ook als de wedergeboorte van Junius.
Junius maakt muziek die tuinstoelen omverblaast, bomen laat zwiepen en botst met lantaarnpalen die dan vol overgave terug willen meppen. De zware gitaren liggen als dikke basaltlagen over elkaar heen en vormen helse geluidsmuren, en toch laat Junius veel ruimte over voor lucht en licht. Dit is natuurlijk erg goed voor de afwisseling, maar het maakt de muziek tevens lekker spookachtig. Dreigend zelfs. En dan klinkt er plotseling een felle schreeuw door de nachtelijke stilte die daarop volgt. Maar er is niemand die antwoord geeft.
Nu is mijn vraag: hoe is het mogelijk dat een band zo dromerig mooi en even later zo afschrikwekkend en onheilspellend tekeer kan gaan? En wel kort en krachtig. Nou, Junius kan dat.
Het typische Junius-spanningsveld bestaat voornamelijk uit post-metalgeluiden met gothic rock- en shoegaze-invloeden. De zang is meestal laag en helder. De band combineert zware, meeslepende post-metalriffs met melancholische en dromerige soundscapes. De vrouwelijke archetypen die het album dragen, waaronder Sotera, Lucifera en The Oracle, worden niet als mythologische figuren neergezet, maar als schaduwen die je begeleiden. Of die je willen laten verdwijnen. Kan ook nog. De symfonische manier van opbouw is verhalend en melodieus. Wel is er incidenteel een grunt oftewel een afgrijselijke schreeuw te horen. Maar deze geluiden zijn bedoeld om de boel extra kracht bij te zetten, en wel op een manier die bijdraagt aan de mysterieuze en naargeestige sfeer.
Kortom, Sotera is donker zonder te verdrinken en tragisch zonder te huilen, maar ze is vooral massief zonder te verpletteren. Junius kiest voor spanning in plaats van spektakel, voor emotie in plaats van effect. Er zit lekker veel dramatiek in de manier waarop de melodieën zijn opgebouwd. Als je Sotera de aandacht geeft die het verdient, ontvouwt zich een muzikaal spektakel dat bijna zijn gelijke niet kent.
⭐⭐⭐⭐⭐
TRACKS:
1. Disciple (4:46)
2. The Oracle (5:21)
3. Summon Her (4:52)
4. Initiatrix (3:23)
5. Darkwater (5:25)
6. Serpent (4:19)
7. Lucifera (5:42)
8. Scythian (6:30)
Totale tijdsduur: 40:18
PERSONEEL:
Joseph E. Martinez – Zang, gitaar en synths
Dana Filloon – Drums
Orion Wainer – Basgitaar
Eoghan McCarthy – Gitaar
Matthew Vincenty – Gitaar